ODPOWIEDNIA IZOLACJA

W tego rodzaju rozwiązaniach konieczna jest odpowiednia izolacja przeciwogniowa, która Jest bardzo kosztowna. Właśnie czyn­niki te zdecydowały, że w wysokich obiektach zrealizowanych w latach siedem­dziesiątych w Paryżu (Tour de Montpamase, wysokościowce dzielnicy La Defance) stosowano trzonowo-szkieletowe ustroje nośne z betonu monolitycznego.Oszczędności zużycia materiałów konstrukcyjnych uzyskuje się też dzięki lekkim, kurtynowym ścianom osłonowym oraz ściankom działowym. Należy jednak mieć na uwadze, że w polskich warunkach ściany i ścianki takie są bardzo kosz­towne, pomimo osiągniętego w latach siedemdziesiątych rozwoju bazy produkcyjnej tego rodzaju prefabrykatów. Omawiając nowoczesne konstrukcje budowlane jako przedmiot badań ekonomicz­nych przy projektowaniu obiektów budowlanych nie można pominąć zdementowania spotykanych, nieprawidłowych ekonomicznie informacji, że stosowanie konstrukcji sprężonych daje 70% oszczędności w zużyciu stali i 30% oszczędności betonu .

BADANIA EKONOMICZNE PRZY PROJEKTOWANIU KONSTRUKCJI

Dotychczasowa, głównie techniczna atmosfera działalności inwestycyjnej doprowadziła w konsekwencji między innymi do niewłaściwych zjawisk ekonomicznych przy projektowaniu. Obserwuje się je w opracowaniach założeń techniczno-ekono- micznych i w projektach technicznych. Projektowane technologie produkcji nie zawsze uwzględniały możliwości surowcowe naszego kraju, charakteryzowały się du­żą materiałochłonnością, energochłonnością, kapitałochłonnością. Ogólnie trzeba stwierdzić, że nie dbano o oszczędne wydatkowanie rzeczowych i finansowych na­kładów inwestycyjnych.Podstawowymi zadaniami projektanta konstrukcji budowlanych musi być bezpie­czeństwo oraz ekonomika. Ta druga nie może być ujmowana przy projektowaniu wy­cinkowo, sprowadzać się do ekonomiki przekrojów elementów konstrukcji nośnej lub oszczędności w zużyciu materiałów budowlanych.

CENY KOSZTORYSOWE

Z tych danych wynika Jednoznacznie, że ruch cen, a więc i ceny kosztorysowe robót budowlanych kształtują się różnie w różnych regionach kraju. Ruch cen ma charakter losowy, świadczący o chaosie w układach cen. Ceny nie są narzędziem konkurencji dostawców o względy odbiorców. Wytworzył się bowiem monopolistyczny rynek producentów i dostawców, na który oddziaływania administracyjne są bardzo mało skuteczne. Mechanizmy reformy też jeszcze nie mają skutecznych oddziaływań.Konsekwencją przetargowego systemu uzyskiwania zamówień i umów przez przed­siębiorstwa budowlane u inwestorów są ceny jednostkowe, jakie podaje przedsię­biorstwo w swojej ofercie składanej do przetargu.

CO ZAWIERA PROJEKT TECHNICZNY?

Ekonomika rozwiązań nie interesowała naszych projektantów od czasu, gdy należności za dokumentację projektową i system płac w biurach projektów oparto na kosztach budowy zaprojektowanych obiektów.Połączenie’projektowania technicznego z wykonawstwem na pewno ułatwi po­wrót do przetargowego systemu powierzania przez inwestorów realizacji zadań in­westycyjnych, który zdaniem autora jest wyjściowym czynnikiem reformy gospodar­czej w budownictwie.Projekt techniczny zawiera:  podstawowe dane charakteryzujące zadanie lub obiekt, geodezyjne opracowanie realizacyjnego planu zagospodarowania terenu z planszami jego uzbrojenia,projekty obiektów budowlanych (opracowania indywidualne lub adaptowane projekty powtarzalne; adaptacja do lokalnych warunków realizacji),    rysunki robocze i szczegółowe (detale) architektoniczne, konstrukcyjne i instalacyjne, technologia budowy, opracowywana dla obiektow trudnych pod względem technicznym,kosztorysy robót powierzanych poszczególnym wykonawcom, zestawienie kosztów zadania lub obiektu,wykazy niezbędnych materiałów, wskaźniki techniczno-ekonomiczne wykonanych rozwiązań projektowych, projekt organizacji budowy inwestycji o zakresie odpowiednim do rodzaju, wielkości i trudności realizacyjnych,inne niezbędne dane stosownie do charakteru zadania lub obiektu.

PROJEKTY TECHNICZNE

Umożliwia on ustalenie kosztów zadania na podstawie kosztory­sów. Projekt techniczny sporządza uprawniona jednostka projektowania lub przed­siębiorstwa wykonawstwa inwestycyjnego, na podstawie umów zawieranych z nimi przez inwestora.Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że zarządzenie przewodniczącego Komisji Planowania przywraca możliwość opracowań projektów technicznych przez przedsiębiorstwa budowlane. Praktyka ta, szeroko stosowana w Polsce w okresie międzywojennym, została przerwana z końcem lat czterdziestych. W państwach za­chodnioeuropejskich zasadą jest takie właśnie postępowanie, ponieważ umożliwia dobrą rentowność przedsiębiorstwom wykonawstwa inwestycyjnego przez ekonomiczne rozwiązania projektowe.

PROJEKTOWANIE INWESTYCJI

Nie można pr2y tym pominąć takiego wspomagającego elementu, jak system nagród za przyspieszenie wykonania obiektów i   zadań inwestycyjnych. Fundusz tych nagród powinien być zapewniony przez inwes­tora z kwot, jakie uzyska on dzięki wcześniejszemu rozpoczęciu, eksploatacji za­sobów trwałych.W okresie opracowywania podręcznika weszły w życie nowe ustalenia prawne, dotyczące zasad projektowania inwestycji. Ujmuje je zarządzenie [73], wydane na podstawie [72 , § 8 pkt 2]. Zarządzenie to wskazuje, że dla inwestycji jed­nostek gospodarki uspołecznionej sporządza się dokumentację projektową, obej­mującą:koncepcję programową inwestycji, KP, założenia techniczno-ekonomiczne, ZTE,  – projekt techniczny, PT.Koncepcje programowe wymagane są dla inwestycji centralnych.

Mieszkanie w blokowisku ma swoje uroki

Bardzo dużo osób kupuje mieszkania w blokach. Osiedla, w których jest sam „beton” mogą człowieka w pewnym sensie blokować, ale urok życia w takich lokalizacjach można docenić, ponieważ z bloku masz wszędzie blisko, a do tego z sąsiadami bardzo łatwo jest się zaprzyjaźnić. Może nie ma wielkiej wolnej przestrzeni, ale dostęp do podstawowej infrastruktury liczy się tutaj jako dodatkowy plus. Niestety uroki często wiążą się także z ponoszeniem pewnych kosztów. Blokowiska często skupiają w sobie młodzież, która zupełnie nie ma pomysłu na siebie. Wiele osób narzeka na to, że dzieci siedzą na ławkach, a patologia może rozrastać się ze względu na dużą anonimowość społeczną. Mieszkanie w bloku jest po prostu często jedyną alternatywą. Co do problemów można je jednak w określony sposób eliminować, ale wymaga to skupienia na potrzebach mieszkańców takich miejsc. Jeżeli sam męczysz się z małym lokum zrób sobie kilka dni wolnego, wyjedź dalej od miasta. Blokowiska faktycznie po jakimś czasie mogą dusić, a spotykanie codziennie tych samych ludzi doprowadza do kłótni. W bloku też trzeba umieć się zachować i iść na pewne kompromisy ze współmieszkańcami. To jest praktycznie największy problem.

Na pierwszym miejscu powinna by solidna praca

Bardzo dobrym interesem jest budowlany. Właściwie ciągle coś się tworzy, wystarczy spojrzeć na miasta, rozwijają się w przysłowiowym mgnieniu oka. Oczywiście, aby zdobyć odpowiednią popularność potrzeba wykorzystać media. Obecnie bez nich ciężko cokolwiek osiągnąć a co dopiero gdy ktoś stawia na najwyższe podium. Trzeba potrafić przedstawić swoje usługi w odpowiedni sposób, aby zachwycić i zachęcić środowisko do skorzystania. To wszystko jest handel, bieg za pieniądzem. Dawniej budowano się dla siebie, aby mieć dach nad głową, teraz bardzo często buduję się dla zarobku. Najlepszym przykładem jest wynajmowanie powierzchni, zainwestowanie a później łatwe pieniądze. Bardzo wiele osób zatrudnia się właśnie w tym temacie. Znane prace sezonowe, wtedy kiedy zaczyna być ciepło, wszystko się rusza. Zarobek najważniejszy a nie czy ludzie są pod ochroną. Najwyższy czas przestać być egoistycznym, wykonywać prawidłowo zleconą pracę. Jeśli jest jakość działania pozytywny odzew także na pewno się znajdzie.

Jak rozpoznać dobrą agencję sprzedaży nieruchomości

Na naszym rynku krajowym jest wydanych kilkanaście tysięcy licencji pośrednika obrotu nieruchomościami, faktycznie jednak osób zajmujących się pośrednictwem w sprzedaży nieruchomości jest więcej, gdyż wiele osób nie posiadających licencji pracuje pod egidą tych licencjonowanych pośredników. Jak rozpoznać, która agencja jest rzetelna, uczciwa, skuteczna w znalezieniu kupca na nasza nieruchomość? To bowiem będą główne kryteria, które powinny sprawić, że właśnie na ta agencję zdecydujemy się, jej powierzymy sprzedaż naszej – jakże cennej często – nieruchomości. Na pewno ważne jest, aby taka agencja miała doświadczenie w pośrednictwie – to ono sprawia, że przy odpowiednim wkładzie pracy agenci są skuteczni w procesie sprzedaży. Ważne jest też, w jaki sposób reklamowane są nieruchomości oferowane za pośrednictwem takiej agencji – a więc maksymalnie szeroka reklama. Niezwykle istotna też kwestia to zaangażowanie, jakie pracownicy agencji mogą włożyć w proces poszukiwania kupca – a więc inwencja, pracowitość i znajomość rynku nieruchomości, odpowiednie ustawienie ceny transakcyjnej nieruchomości.

Ryzykowny kredyt na zakup mieszkania

Zakup mieszkania w praktyce finansuje się zazwyczaj kredytem bankowym opiewającym na ogromną kwotę, który spłaca się przez kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat. Ryzyko takiego postępowania jest ogromne. Na początku oczywiście bank analizuje Twoją całościową sytuację oraz ocenia kwotę, którą możesz dostać do dyspozycji. Widać tu jednak spore zagrożenia. Nieruchomość skredytowana nie jest wcale Twoją własnością, ale jest nią w sposób wyłącznie warunkowy. Kiedy zabraknie ci pieniędzy na spłatę rat bank bardzo szybko upomni się o swoje. Po drugie zawsze może zdarzyć się sytuacja, kiedy stracisz pracę lub narazisz się na spłacanie większych rat. Kiedy tak się dzieje? Wiele osób przykładowo bierze kredyt w innej walucie niż krajowa, a kiedy jej wartość ulega zmianie rosną lub maleją raty. Ryzyka cały czas się mnożą, a jednak przez kilkanaście lat spłacania swoich zobowiązań może zdarzyć się w Twoim życiu dosłownie wszystko, dlatego powinieneś zadbać o to, aby zabezpieczyć jak najlepiej swoje interesy i nie narażać się na niesamowite problemy wynikające przede wszystkim z nieracjonalnego gospodarowania własnym życiem. Najlepiej oczywiście mieć oszczędności, ale w dzisiejszych czasach to bardzo trudne do osiągnięcia.

STOSOWANIE PRZEKRYĆ OBIEKTÓW HALOWYCH

Stosowanie przekryć obiektów halowych z dźwigarami kablobetonowymi zostało wstrzymane na skutek zjawisk destrukcyjnych, a w kilku przypadkach katastrof. Z krajowych rozwiązań projektowych dźwigarów strunobetonowych trzeba było zre­zygnować, bo wprowadzono system „FF – fabryk’fabryk”, oparty na rozwiązaniach stosowanych w ZSRR. Przewidywano szerokie stosowanie tego systemu w budownic­twie halowym. Planowano uruchomienie trzech nowych zakładów produkujących pre­fabrykaty systemu FF. Uruchomiono jeden w Gralewie (woj. ciechanowskie) i okaza­ło się, że zapotrzebowanie na prefabrykaty uniemożliwiło pełne wykorzystanie mo­cy zakładu, wyposażonego w maszyny i urządzenia technologiczne zakupione w ZSRR, Przyczyna tego nie wynikła z przesłanek ekonomicznych, lecz z gwałtownego przejś­cia w budownictwie halowym na stosowanie konstrukcji stalowych.

METODA PODNOSZENIA

Metoda podnoszenia zintegrowanych fragmentów konstrukcji przekryć wymaga projektowania słupów o*poprzecznym przekroju dwuteowym, dającym prowadnice niezbędne do podnoszenia zintegrowanej konstrukcji oraz zainstalowania na głowicach słupów krótkich masztów z krążkami, na które zakłada się liny biegnące do bębnów wciągarek. W polskiej praktyce stosowano podnoszenie dźwigarów parami lub trójkami; możliwe jest podnoszenie 4- lub 5-dźwigarowych fragmentów przekryć. Pomiędzy fragmentami przekrycia montowanymi metodą podnoszenia pozostawia się pola nie przykryte płytami dachowymi. Montuje je żuraw przejeżdżający w poprzek tych pól.Nawa środkowa o dużej rozpiętości montowana systemem roz- dzielczo-zintegrowanym (system 5), natomiast Jej przedziały nieparzyste lub po­między polami integrowanymi (płyty dachowe i ewentualne ramy świetlni) oraz oby­dwie nawy boczne – przez żuraw samojezdny.

TRZY SYSTEMY

System 1- powszechnie stosowany w praktyce polskiego budownictwa.System 2- montaż przeprowadzany przez dwa żurawie z wyraźnym podzia­łem zadań. Wskazany równomierny postęp prac montażowych obu żurawi i właściwe wykorzystanie ich udźwigów nominalnych. Żuraw o większym udźwigu montuje w ko­lejnych przejazdach: słupy, belki podsuwnicowe oraz dźwigary dachowe, a postępujący za nim żuraw lżejszego typu – płyty dachowe i ewentual­nie ramy świetlni.System 3- żuraw typu jak przy systemie 2 montuje wszystkie rodzaje prefabrykatów z wyjątkiem płyt dachowych. Te ostatnie montuje lekki żuraw słu­powy o udźwigu dostosowanym do masy płyt dachowych. Żuraw słupowy wymaga usta­wienia na ruszcie z kształtowników stalowych, prz&kazujących obciążenia na dźwi­gary dachowe, i przemieszczania wraz z nim w miarę postępu montażu. Płyty muszą być przy tyra dostarczane w odpowiednie pola naw hali, bezpośrednio pod zasięg żurawia.

PEŁEN ZAKRES PREFABRYKACJI

Przyjmując pełny zakres prefabrykacji i montaż obiektu za pomocą jednego żurawia (system 1) należy wykonać przejazdy, podczas których montuje się: prefabrykowane stopy fundamentowe, słupy, belki podsuwnicowe, płyty ścienne oraz konstrukcji przekrycia. System ten powszechnie stosowany na pol­skich budowach, nie we wszystkich przypadkach powierzchni rzutu hal, rozpiętoś­ci i liczby naw Jest ekonomiczny. Słuszne tendencje budowy hal o dużych rozpię­tościach oraz hal wielonawowych dyktują stosowanie innych, ekonomicznych syste­mów, szczególnie przy montażu płyt przekrycia dachowego. Systemom tym określono przedziały ekonomicznej stosowalności, wymagające Jednak weryfikacji w postaci analizy techniczno-ekonomicznej, uwzględniającej konkretne warunki realizacji montażu na określonym placu budowy. Ogólne informacje o doborze systemu  według tych ustaleń przyjmuje się do szczegółowych porów­nań 2, najwyżej 3 systemy, ograniczając w ten sposób nakład pracy przy analizach.

METODA ROZDZIELCZA

Autor intere­sował się montażem konstrukcji tych hal oraz jego ekonomiką i na przełomie lat 50-tych i 60-tych na podstawie własnych badań na placach budowy Warszawy, woj. katowickiego i woj. rzeszowskiego opracował przedstawione wytyczne ekonomiki me­tod montażu omawianych hal.Prefabrykowane, betonowe konstrukcje nośne obiektów halowych z przekrycia- mi na dźwigarach sprężonych (rozpiętość dźwigarów strunobetonowych do 12 m, przy większych rozpiętościach – dźwigary kablobetonowe) mogą być montowane trzema za­sadniczymi metodami: rozdzielczą, kompleksową oraz montażu wcześniej zintegrowa­nych konstrukcji. Metoda rozdzielcza polega na kolejnym montażu podstawowych elementów kon­strukcji nośnej hali. Przy jej stosowaniu maszyna montażowa dokonuje kilku prze­jazdów roboczych. Liczba przejazdów zależy od zakresu prefabrykacji oraz zastoso­wanego systemu montażu.

ŻELBETONOWE KONSTRUKCJE

Przy rozpiętościach 24 m i mniejszych, przekrycia należy formo­wać na niskich rusztowaniach przetaczanych i podnosić za pomocą podnośników me­chanicznych. Wskazane konstrukcje i technologia ich wykonania są bardziej eko­nomiczne od realizacji przekryć takich samych rozpiętości, lecz na dźwigarach sprężonych. Niewiedzy ekonomicznej należy przypisywać fakt, że od połowy lat pięćdziesiątych w Polsce rozpoczęto szerokie stosowanie dźwigarów kablo- i stru­nobetonowych w przekryciach obiektów halowych. Uruchomiono kilka zakładów produ­kujących dźwigary kablo- i strunobetonowe, szybko opanowano projektowanie tych konstrukcji. Biuro Studiów i Projektów Budownictwa Przemysłowego „BISTYP” w War­szawie opracowało i wydało katalogi tych prefabrykatów. W ten sposób doprowadzo­no do powszechności ich stosowania w obiektach łial przemysłowych.

SUGEROWANA METODA

Formowanie ich odbywałoby się przy tym na niskich, przeta­czanych urządzeniach formujących bezpośrednio na placu montażu; podnoszenie – podnośnikami mechanicznymi na wcześniej wykonane podpory. Sugerowana przez auto­ra metoda Jest bardziej ekonomiczna pod względem zużycia stali od lekkiego bu­downictwa stalowego, szczególnie, gdy zastosuje się cienkie przekrycia łupinowe z siatkobetonu o odpowiednich, efektywnych kształtach. Metoda rusztowań przetaczanych znajduje też swoje efektywne zastosowania przy budowie tuneli do prze­wodów instalacji zewnętrznych, nazywanych kanałami zbiorczymi oraz tuneli komu­nikacyjnych. Żelbetowe przekrycia łupinowe o rozpiętościach większych od 30 m należy realizować na rusztowaniach przetaczanych o wysokości odpowiedniej do wysokości budowanej hali.

NA PODSTAWIE DOŚWIADCZEŃ

Na podstawie doświadczeń realizacyjnych, w których autor uczestniczył jako projektant rusztowań i.pełniący obowiązki nadzoru autorskiego przy realizacjach obiektów halowych na rusztowaniach przetaczanych (hala sportowa w Łodzi, hale laboratoryjne Politechniki Częstochowskiej, hale zakładów betonów komórkowych „Faelbet” na Żeraniu w Warszawie oraz w Solcu Kujawskim), przedstawia się sta­nowisko, że metoda ta i obecnie jest ekonomiczna przede wszystkim ze względu na możliwość stosowania materiałooszczędnych, cienkościennych konstrukcji łupino­wych o dużych rozpiętościach. Można przewidywać, że zaniechane stosowanie prze­taczanych urządzeń formujących do wykonania przekryć obiektów halowych, doczeka się swego renesansu np. w połączeniu z metodą podnoszenia cienkościennych prze­kryć .

OSZCZĘDNOŚĆ MATERIAŁÓW POMOCNICZYCH

Chodziło bowiem o oszczędności drewna i innych materiałów pomocniczych, oszczędności nakładów pracy żywej i przyspiesze­nia terminów realizacji, a uzyskiwało się jednocześnie możliwość wysokiej jakoś­ci wykonania odpowiedzialnych konstrukcji w warunkach pełnego bezpieczeństwa pracy robotników oraz bezpieczeństwa konstrukcji, szczególnie w trakcie wprowa­dzania jej do pracy. Specjalnie projektowane konstrukcje rusztowań i deskowań amortyzowały się na poszczególnych placach budowy, nawet przy 4-krotnyra (hala sportowa w Łodzi przy al. Politechniki), czy 8-krotnym zastosowaniu'(hale labo­ratoryjne Wydziału Budowy Maszyn Politechniki Częstochowskiej), dając konkretne oszczędności. Konstrukcja rusztowania zaprojektowana do realizacji przekryć hal Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w.Mińsku Mazowieckim, przetaczana po torach belek podsuwnicowych, była zastosowana ponad sto razy .

CELOWE DOKONANIE

Celowe jest dokonanie krótkiego przeglądu metod realizacji hal przemysło­wych w Polsce, poczynając od początku lat pięćdziesiątych. Przeglądowi temu to­warzyszyć będzie ocena ekonomiczna uzyskiwanych wyników.W pierwszej połowie lat 50-tych realizowano hale nieomal wyłącznie w tech­nologii monolitycznego budownictwa betonowego. Przeważały przy tym osz­czędne przekrycia łupinowe o jedno- lub dwukierunkowych krzywiznach ze ściągami. W wielu obiektach halowych, jak np. w pierwszych polskich zakładach produkcji betonów komórkowych w Warszawie na Żeraniu oraz w Solcu Kujawskim, za­stosowano sklepienia gęstożebrowe, żelbetowo-ceramiczne. Zasadą nieomal stało się, że monolityczne obiekty halowe realizowano na rusztowaniach przetaczanych (określanych też mianem przesuwnych).